Ontroering, humor, muzikaliteit en een absurde beeldentaal vechten om voorrang.
De broers Walschaerts ontwikkelden door de jaren heen een volstrekt unieke stijl. ‘Wereldniveau in het Nederlands,’ kopte de pers bij hun vorige voorstelling. Ook de nieuwe voorstelling is zo’n evenwichtsoefening. Balancerend tussen geluk en verdriet, tussen komedie en tragedie, zeker wat betreft de liefde. Het heeft geen zin om te zeggen dat Breken nog beter is dan de vorige voorstellingen. Het duo benaderde toen al de perfectie, inhoudelijk, vormelijk en muzikaal. En toch weten Raf en Mich Walschaerts zichzelf te overtreffen en de zaal te verbazen. Breken dus, met alles wat een helder spiegelbeeld in de weg staat.